کمان ایران، مماس بر دایره ابرقدرتی جهان 

شوشان ـ قاسم امیری :

در بازی شطرنج هر چه جلوتر رویم ممکن است از تعداد مهره‌های دو طرف کاسته شود.ممکن است یک طرف از نظر داشته ها آنقدر ضعیف شود که ذوق پیروزی در طرف مقابل بوجود آورد.اما در این بازی،مات کردن هدف نهایی بازی است .وقتی یک بازیکن کم نام و نشان با نامداری چون گری کاسپاروف بازی می کند شاید نتواند هدفش را بر مات کردن حریف  قرار دهد اما می تواند روی مات نشدن برنامه ریزی کند.اگر کاسپاروف نتواند این بازیکن را به راحتی ببرد و در نهایت نتواند او را مات کند حتی اگر مات نشده باشد ،در واقع شکست سنگینی خورده است.
هدف اصلی آمریکا شکست کامل ایران، نابودی جمهوری اسلامی و تغییر نظام بوده است. اهداف ثانویه و اقتضایی دیگری در طول جنگ تبیین شده است .مانند ربودن اورانیم غنی شده،محاصره دریایی و پروژه آزادی که به حداقل دستیابی به اهداف، منتهی شده و به هیچ کدام از آنها نرسیده است.امریکا در این جنگ نابرابر که با همراهی تمام و کمال اسرائیل و استفاده از هوا،فضا،زمین و دریای تقریبا تمام کشورهای منطقه بوده است، شکست کاملی را تجربه نمود. و این قطعا  یک عرضه اندامِ جدید برای ایران در حوزه ابرقدرتی بوده است.بلا شک ایران پیروز اصلی جنگ بوده است هر چند آسیب های اقتصادی و زیرساختی زیادی هم دیده است.یک کشتی گیرِ برنده ممکن است در پایان مسابقه نای نفس کشیدن هم نداشته باشد اما در نهایت دست اوست که توسط داور مسابقه بالا می رود.  
آمریکا با طراحی ترور رهبرجمهوری اسلامی، مسئولان و ژنرال های نظامی، آن هم به شیوه عملیات نوین تروریستی(بمباران غافلگیرانه) منتظر اتفاقاتی از داخل ایران بوده است ولی جنگ مورد انتطار سه روزه را مجبور شد تا چهل روز آن هم بدون دستیابی به حتی یکی از اهداف ،به پایان برساند.
  امروز اکثر دنیا با احترام ویژه ای به ایران نگاه می کند.عده ای هم با ترس و نگرانی از ظهور ابرقدرتی جدید می گویند .ابرقدرت هایی مانند چین و روسیه که خودشان هم از درگیری نظامی و رویارویی مستقیم با آمریکا ابا داشته و دارند ،از اینکه رقیبشان بدون حضور مستقیم و هزینه کرد آنها ، توسط یک قدرت نوظهور که به نوعی متحداستراتژیک آنهاست گوشمالی داده شده است خوشحالند.اتحادیه اروپا که در آرزوی استقلال واقعی و رها شدن از زیر سایه به اصطلاح متحد خود هستند ،ته دلشان از تحقیر آمریکا راضی است هر چند همین الآن هم دارند هزینه بحران اقتصادی ناشی از این جنگ را می پردازند.کشورهای عربی حوزه خلیج فارس نگران پایان جنگ، بدون نتیجه ی مورد نظرِ اولیه هستند.آنها نگران روزی هستند که آمریکا از منطقه خارج شود و آنها را با غول جدید ابرقدرتی منطقه تنها بگذارد.در این میان بیشتر از همه ،می توان آثار ترس را در چهره امارات و بحرین مشاهده کرد.محور مقاومت ،مسلمانان آزادیخواه کشورهای منطقه،سرزمین‌های اشغالی و غزه ، لبنان و بخشی از کشورهای آمریکای لاتین، از اینکه کشوری مانند ایران، آمریکا را زمینگیر کرده است به خود می بالند.نگران ترین نقطه  دنیا، تل آویو و رژیم صهیونیستی حاکم بر آن است. جایی که تمام زحمات چندین ساله خود برای ایجاد درگیری مستقیم نظامی بین ایران و آمریکا را بر باد رفته می بیند.فراتر از آن الان اسرائیل خود را مسئول رونمایی از ابرقدرتی جدید به نام ایران می داند.ایرانی که محو اسرائیل از صحنه روزگار را بارها فریاد زده است.همسایگان ایران از طالب های حاکم بر افغانستان تاآذربایجان ،ترکیه و...قطعا در فکر تغییر رویکردهای کهنه خویش هستند.اکنون دیگر یک دیپلماسی قوی می خواهد که بتواند ایران را در مرز ابرقدرتی نگه دارد. در صورت توافق ،جمهوری اسلامی باید سراسیمه به ترمیم اقتصاد خود بپردازد.تورم کمر شکن نباید این قدرت نوظهور را از پا درآورد. سرمایه اجتماعی باید به هر نحو ممکن احیا شود.نا امیدی را می توان در کلام و چهره رسانه های دشمن مانند اینترنشنال به خوبی حس کرد.آنها کم کم  تحریک مردم برای بحران های خیابانی و اعتراضات معیشتی را تشدید خواهند کرد.رسانه های رسمی و تریبون های حکومتی باید زبان خود با مردم را نرم کنند.شاخ و شانه کشیدن راه درستی برای برخورد با مردمی که تحت شدیدترین فشارهای روحی و معیشتی هستند نمی باشد.آشتی ملت با حاکمیت خود به تنهایی می تواند پیچیده ترین و سخت ترین استراتژی پیش روی نظام باشد.حکومت باید قدر نجابت این مردم را بداند.حکومت و ملت باید قدر این موقعیت و قدرتی که بدست آمده است را بدانند.بعد از سده ها یک بار دیگر کمان دایره قدرت  ایران مماس بر دایره ابرقدرتی دنیا شده است. قدرت موشکی ایران و موقعیت ژئوپلتیک آن باید حفظ و تقویت شود.ضعف های پدافندی و نیروی هوایی باید کم کم مرتفع و در این حوزه  تقویت شویم.هر چند تا سالهای سال ،هیچ کشوری ریسک حمله نظامی به ایران را نخواهد پذیرفت.توسعه دیپلماسی و اصلاح روابط با کشورهای حوزه خلیج فارس،منطقه و دنیا از جایگاه جدید ،می تواند ایران را به مرتبه  رویایی و آرمانی خود برساند.